Bron: Rick Plantinga – RTV Utrecht | Foto’s: ZaarStudios
Utrechtse Heuvelrug – Trots kijkt burgemeester Frits Naafs rond in de eetzaal van Landgoed Zonheuvel in Doorn waar inwoners en azc-bewoners samen aan het eten zijn. Dit jaar is hij 20 jaar burgemeester van de Utrechtse Heuvelrug. Als burgervader probeert hij alle inwoners bij elkaar te brengen.
Ondanks dat de Irakese Jezidi Thikra (22) gisteren te horen kreeg dat zij geen verblijfsvergunning krijgt, geniet zij van al het eten dat op tafel staat. De geuren van een Marrakesh lamsstoof, Hollandse sukade met rode kool en Turkse gevulde piddes dwalen rond in de eetzaal. Maar het meest geniet Thikra van het Irakese rijstgerecht Biryani.
Tussen het eten door praat de Irakese vrouw met haar buurman Leo van Rheenen (77) uit Maarn. Thikra spreekt een paar woorden Nederlands, verder gaat de communicatie via Google Translate. Aan Leo vertelt ze dat ze niet terug durft naar Irak, dat ze vrijwilligerswerk doet in een kringloopkledingwinkel in Driebergen en taallessen volgt. Ook laat ze foto’s zien van het vluchtelingenkamp waarin haar ouders wonen.
Hele wereld
Je kan bijna niet geloven dat mensen zo wonen, zegt Leo. In de lokale krant las hij over dit diner, en meteen meldde hij zich aan. “Je maakt hier kennis met de hele wereld.”
Voor het derde jaar organiseert de gemeente Utrechtse Heuvelrug samen met een aantal maatschappelijke organisaties rond de kerstdagen een diner voor 150 azc-bewoners en 150 andere inwoners. Ook is er in de decembermaand ‘Restaurant raadzaal’, waarbij ouderen uit de Utrechtse Heuvelrug in de raadzaal samenkomen om te eten. “Samen eten verbindt”, zegt burgemeester Naafs. Ook hij praat tijdens het diner met zijn tafelgenoten via Google Translate. “Leeftijd is maar een getal”, vertaalt hij in het Arabisch als zijn buurman, een veertiger, klaagt dat hij te oud wordt.
“Ruimhartigheid en barmhartigheid zit in het dna van onze inwoners”, zegt Naafs. Dit jaar komen negentig Oekraïense kinderen naar de Utrechtse Heuvelrug voor een korte vakantie. De gemeente hoopt dat zij hier op adem kunnen komen en riep inwoners op om te helpen. Dat doen zij massaal. Basisschooljuffen bieden aan om te helpen, boeren willen kaas en eieren geven en een boekhandel in Doorn zorgt voor kleurboeken en stiften.
Chantal Heutink (57) uit Amerongen staat op het diner te praten met de 19-jarige Irakees Dlkhuas. Sinds een aantal maanden zijn zij aan elkaar gekoppeld door het programma Buddy to Buddy, waarbij nieuwkomers worden gekoppeld aan dorpsgenoten. Heutink kocht een laptop voor hem en zorgde ervoor dat hij naar school kon.
“Ik werk in het asieldomein, maar miste het contact met de echte mensen”, zegt zij over waarom zij meedoet aan dit programma. “Het negatieve beeld dat er bestaat over asielzoekers klopt vaak niet. Daar kom ik nu heel snel achter.” Met Dlkhuas praat zij veel om zijn Nederlands bij te spijkeren. Ook staat zij tegenwoordig geregeld langs de kant van het voetbalveld waar Dlkhuas het doel verdedigt van de Leersumse voetbalclub HDS.
Operazanger
Als alle gerechten tot de laatste rijstkorrel zijn opgegeten, is het tijd voor het nagerecht. Alle toetjes zijn gemaakt door een vluchteling die in Syrië werkzaam was als patissier. Ondertussen geven meerdere dinergasten spontaan een concert. De Russische operazanger Nikita (27) doet met zijn stem het glaswerk rinkelen en de Nigeriaanse zanger Samson zorgt ervoor dat met ‘Waka Waka’ van Shakira de voetjes van de vloer gaan.
Van Rheenen aanschouwt het tafereel met plezier. Na zijn pensionering deed de Maarnenaar allerlei vrijwilligerswerk, van het controleren van knooppunten van fietsroutes tot werkzaamheden in het bos. Maar voor dit jaar heeft hij als goede voornemen vrijwilligerswerk op het azc in Leersum te doen. “Nederlands geven. Dat is zo belangrijk.”
Al dat vrijwilligerswerk doet hij ook voor zichzelf. Negen jaar geleden overleed zijn vrouw en dankzij het vrijwilligerswerk blijft hij bezig en onder de mensen. Maar het helpen van asielzoekers heeft voor hem ook een hoger doel: “Wij moeten ze helpen bij het integreren. Anders blijven ze vaak in hun eigen kringetje.”
Gezicht krijgen
Aan het eind van de avond tuurt burgemeester Naafs nog eens door de zaal. “Het belangrijkste van dit soort avonden is dat asielzoekers een gezicht krijgen”, zegt hij. “Dan zie je dat het mensen zijn zoals jij en ik, die ook hun steentje willen bijdragen. Op Koningsdag en bij de avondvierdaagse meldden veel azc-bewoners zich vrijwillig aan als verkeersregelaar. En zie je daar die man met de gestreepte trui. Hij wordt binnenkort tramchauffeur in Nieuwegein. Dat is toch prachtig.”
Dit artikel is onderdeel van een serie van RTV Utrecht over hoop en verbinding. In de reeks belichten we initiatieven en persoonlijke verhalen van Utrechters die een bijzonder jaar tegemoet gaan of zich inzetten voor anderen.